De eerste World Cups zaten er dus nog niet in. Toch waren er voor de Azie-trip (Changchun en Nagano) zoveel afzeggingen dat er eventueel een plekje vrij zou komen. Helaas was een 9de plek met 2x 35,8 niet van een dusdanig niveau (zo werd mij verteld) om Nederland te mogen vertegenwoordigen. Heel jammer, want nu stond er in Nagano slechts 1 man aan de start van ‘het schaatsland.’

Utrecht & Collalbo.

Het seizoen ging door en wel in Utrecht om me te plaatsen voor het NK-Sprint. Dit was een hele mooie wedstrijd voor mij. Door winst op de eerste 500 en 3 stabiele races daarna, wist ik deze wedstrijd op mijn naam te schrijven.  De ‘Domtoren’ staat dus hier in de prijzenkast. De voorsprong op ploeggenoot voor volgend jaar Rhian Ket was slechts 4 honderdste. Deze wedstrijd bracht naast de overwinning ook nog iets anders met zich mee. Waar we in het begin van het seizoen trainden onder Herman Engbers en Koen Wijlens i.c.m. Gerard van Velde, zijn we door omstandigheden alleen verder gegaan met Gerard van Velde als trainer samen met Freddy Wennemars en Michel Mulder.  Helaas, want we misten nu een ploeg eromheen, en 2 fantastische trainers waar we 5 jaar bij getraind hebben!

Het trainingskamp in Collalbo scheen bij bijna iedere topploeg een standaard uitje te zijn. Ik ging er voor de eerste keer heen met onze uitgedunde ploeg. Prachtig… wat een omgeving, en wat heerlijk kun je daar trainen.  Het was echt een ontspanningsweek naar het NK-Sprint toe. En dat het goed heeft gedaan bleek op het NK-Sprint.

NK Sprint:

Op het NK Sprint heb ik nog nooit zo goed gereden als dit jaar. Eindelijk voelde ik mezelf sterker worden in het seizoen. Waar ik vorig jaar nog 16de werd, finishte ik dit jaar 9de. Op de eerste 1000m na, waar ik 1,3sec. verloor ten opzichte van mijn tweede, was het een supertoernooi.

Op de vrijdag in het hotel zaten Freddy, Gerard, Michel en ik te eten. De loting vond op dat moment plaats in Kardinge. Heel stoer vertelde ik dat ik het al wist: “Ik heb buiten geloot tegen Erben Wennemars, ga mijn opening gebruiken om vlak achter hem de bocht uit te komen, de commentatoren zouden gek worden als ik bijna gelijktijdig de laatste binnenbocht in vlieg.” Alleen hier hield het verhaal op. Had ik hem nou maar afgemaakt want wat bleek? Rit 8 Erben Wennemars tegen Ronald Mulder. Alles ging zoals gepland, de snelste opening van de dag (9,88), een heerlijke buitenbocht waardoor ik Erben niet ver voor me zag op de kruising, Ik had het gevoel dat ik er heen trok, maar toen kwam die bocht en die had ik van tevoren niet meegenomen in mijn gedachten. Hier ging ik echt de fout in waardoor de eindtijd misschien nog sneller had moeten zijn.  Mijn focus lag zo op de eerste 300m van de race, dat ik de laatste 200m helemaal was vergeten.  Een prachtig leermoment, wat visualiseren met een sporter kan doen.

Toch rolde er de 4e tijd uit en over beide 500 meter gezien was ik de 5e. Helaas telden de snelste tijden waardoor ik de World Cups miste. Toch had ik alleen bij dit NK wel het gevoel: “Ik heb me er tussen gereden.”

Na het NK Sprint was het belangrijkste van het seizoen dus voorbij.  Naast een paar hele leuke Challengers Cup wedstrijden in Hoorn, Hamar en Erfurt, was alleen het NK Supersprint en de Oval Finales in Calgary nog van belang. Helaas heb ik het NK Supersprint moeten missen door een val met als gevolg een gekneusde rib. Van deze zelfde gekneusde rib heb ik last gehad totdat ik naar Calgary ging.

Calgary:
Voor het eerst kwam ik aan in Calgary. Mijn eerste gedachte was: “Waarom zou het hier nou harder moeten gaan als ergens anders?” Een doodgewone schaatshal waar sport enorm leeft, met een atletiekbaan, ijshockey, en shorttrack mogelijkheden. Ook toen ik de schaatsen aantrok stelde ik mezelf deze vraag. Natuurlijk komt het door de luchtdruk maar scheelt dat zoveel? Ik voelde het in elk geval niet als ik op het ijs stond.  in de wedstrijden, waarin het gevoel echt niet altijd goed was, rolden er tijden uit waar ik lang niet aankom in Nederland. Na 4 keer proberen bleef uiteindelijk de klok bij de 500m staan op 35,14 en op de 1000m op 1:09,17. Hiermee sloot ik het seizoen af in 2 nieuwe PR’s.