Op de vooravond van een groot toernooi, WK sprint in dit geval, is het altijd even spannend. Het is wachten op de loting. Voor dit toernooi was KY Lee natuurlijk de grote favoriet en ik was al gevraagd door de NOS of ik daar wel tegen wilde rijden. "Absoluut" was mijn antwoord "en het liefst op de laatste 1000m want dan sta ik er goed voor".  lachte ik erbij. Maar bij het verschijnen van de startlijsten werd ik op dag 1 al twee keer naast de Koreaan gezet. Fantastisch, een betere loting had ik niet kunnen wensen!

Meteen erna zat ik op me hotelkamer de race al in mijn gedachten door te nemen. Dit visualiseren werd alleen verstoord door iemand die constant zijn klapschaats opendeed, en weer dicht liet klappen. En met een behoorlijk strakke veer ook volgens mij. Even dacht ik dat er een Japanner op het balkon op een gong stond te slaan, maar de boosdoener bleek een paar kamers verderop te zitten. Na 20 minuten besloot ik toch maar even een kijkje te nemen. Na aankloppen deed een Japans ogende dame open. Ik vroeg haar: "Is this the first time you are using a Clap-Skate?" Maar ik was nog maar net uitgesproken of ik zag iemand om het hoekje kijken met de bewuste lawaaierige klapschaats. En deze iemand bleek KY Lee te zijn. Oeps... Tja... Nu weet hij in elk geval wie zijn tegenstander was!

De loting deed me even weer herinneren aan de World Cup in Calgary. Daar werd ik ook naast KY Lee neergezet wat uiteindelijk leidde tot een nieuw Nederlands Record. Helaas verloor ik toen de race wel met 2 honderdste van een seconde verschil. Ook nu mocht ik vanuit de buitenbaan starten. En ook deze keer moest ik de overwinning aan mijn tegenstander laten met 2 honderdsten van een seconden!

Na dag 1 stond ik 2^de in het klassement en dat gaf recht op een 3^de keer schaatsen tegen KY Lee. Vanaf dat moment wist iedereen wel dat hij de nieuwe wereldkampioen zou worden als er geen gekke dingen zou gebeuren op dag 2. Deze rit ging alleen niet zo goed. Zoals Frank Snoeks het vaak zegt tijdens een sprinttoernooi:"In een klassement zit er altijd wel een mindere afstand bij",  en bij mij was dat de 2^de 500m. Helaas... want hierdoor kwam mijn (als grap bedoelde) voorspelling over het rijden tegen KY Lee op de laatste 1000m, niet uit.

Het WK was een supermooie ervaring, en een 4^de plek is zoals Gerard (van Velde) het zei een superdebuut. Alleen net naast het podium komen is nooit leuk. Gelukkig weet Gerard heel goed hoe je met 4^de plekken om moet gaan. Maar hij weet ook hoe je optimaal kan presteren op de belangrijkste wedstrijd die er bestaat! En die is 15 februari 2010!

Ronald Mulder