Op de vooravond van een groot toernooi, WK sprint in dit geval, is het altijd even spannend. Het is wachten op de loting. Voor dit toernooi was KY Lee natuurlijk de grote favoriet en ik was al gevraagd door de NOS of ik daar wel tegen wilde rijden.

"Absoluut" was mijn antwoord "en het liefst op de laatste 1000m want dan sta ik er goed voor", lachte ik erbij. Maar bij het verschijnen van de startlijsten werd ik op dag 1 al twee keer naast de Koreaan gezet. Fantastisch, een betere loting had ik niet kunnen wensen!

Een tweeling is voor de buitenwereld op zichzelf niet zo bijzonder. Als je veel dingen samen doet vinden mensen dat leuk. En als je dan ook nog qua uiterlijk (op het eerste oog) op elkaar lijkt is dat helemaal leuk. Als je dan ook nog dezelfde opleiding, werk en sport beoefend ontkom je er niet aan dat je vaak als 1 persoon wordt gezien, of in elk geval in 1 adem wordt genoemd. 

Het EK is inmiddels een dikke week voorbij. Het was een EK waarin Nederland op veel punten vooruitgang heeft geboekt.
•    Nog nooit zoveel medailles behaald door de Nederlandse ploeg.
•    Nog nooit zoveel verschillende mensen die een medaille behaald hebben.
•    De introductie van het ‘Holland House’ binnen het skeeleren.
•    Meer supporters uit Nederland dan uit ieder ander land dan ook.

De bekendmaking van de EK-selectie is altijd een spannend moment geweest. Vooral als kadet en junior was dit het geval voor mij. Was ik wel goed genoeg het afgelopen seizoen? Had ik niet wat meer wedstrijden moeten winnen? Heeft de bondscoach wel gezien hoe hard ik gewerkt heb voor een ander? Had ik die ene wedstrijd niet beter voor eigen kansen kunnen gaan? Allemaal vragen die opkomen.

Tja, wat ben ik eigenlijk. Normaal was het antwoord: “In de zomer skeeleraar, in de winter schaatser.” Dus eigenlijk kan je niet kiezen was dan vaak de reactie met een negatieve ondertoon. Voor alle mensen die dit tegen mij hebben gezegd: “Jullie hebben helemaal gelijk gehad, maar…”

NK afstanden:
Het schaatsseizoen 2008/2009 begon pas na een lang skeelerseizoen wat eindigde half september in Gijon (Spanje). Na een wat tegenvallend WK was het fijn de schaatsen weer uit het vet te halen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. En dat begon meteen goed. Voor het eerst had ik mij geplaatst voor de 1000 meter op het NK afstanden. Daarnaast mocht ik de 500m starten. Op deze afstand werd ik 9de, terwijl dat vorig jaar nog plek 7 was. Tegenvallend? Niet echt, vorig jaar waren de geblesseerden Beorn Nijenhuis en Stefan Groothuis er niet bij. Maar, je wilt vooruit… en deze uitslag betekende (als je naar de cijfers kijkt) stilstand.